Verhaal bij The Pool (nl)

 

Stel je eens voor, dat je op vakantie bent in een land hier ver vandaan, aan de voet van een berg, aan de rand van een dorp. Je bent aan het wandelen, plots zie je een huis met een hek. Zo’n hek, dat op een kier staat en er om vraagt even doorheen te gluren. Je ziet een oase aan groen schoon. Je kunt je nieuwsgierigheid niet bedwingen. Je kijkt even snel om je heen, bedenkt dat je als overduidelijke toerist niet zo gauw weggejaagd zult worden en waagt het er op. Je trippelt het hek door, tikkeltje beschroomd maar vastbesloten. Er lijkt niemand thuis te zijn, dus je stapt zelfverzekerder verder.

In die tuin, omsloten door lemen muren, groeien prachtige bomen, sierlijke struiken en heerlijk geurende bloemen. Er zijn kleine paden en mooie terrassen aangelegd en fijne beschutte plekjes om rustig te zitten. Aan het eind van die tuin, als je denkt dat  je het eind wel hebt bereikt, ligt een bassin van natuursteen. Het ligt er uitnodigend bij met smaragdgroen helder water, op de bodem ligt een mozaïeken vloer van exotische bloemen. Je zou er bijna een duik in willen nemen.

Er staat een stoel uitnodigend aan de rand van het zwembad en je besluit even te gaan zitten om van de schoonheid te genieten.

Ineens valt het op hoe stil het is. Door de pracht van de omgeving zou je bijna vergeten, dat het er een oorverdovend gebrek aan geluid is. Er klinkt geen gekwetter van vogels, of getjirp van krekels. Zelfs de bladeren aan de bomen ritselen niet. Je spitst je oren, op zoek naar iets dat bekend klinkt, als het geruststellende gezoem van insecten. Je hoort je ademhaling. Is dat suizen van bladeren, nee het is het ruisen van het bloed door je aderen. Je hoort het bonken van je hart als trommelslagen. Je voelt je plots bevangen door angst en wilt weg, heel snel weg. Daar loop je, trapje op, terras over, bocht links, daarna bocht rechts. Nee, het was bocht rechts en dan bocht links. Dit terras had je al gehad. Je raakt steeds verder in paniek, want je kunt de uitgang niet vinden.

Je probeert rustig te blijven en logisch na te denken, wat natuurlijk niet lukt. Niemand is het ooit gelukt.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: